Van verliefd in een pannenkoekenhuis naar vijf jaar ’t Laarbos.

Een droom die even moest wachten

Die droom van een eigen pannenkoekenhuis? Die was er al lang. Alleen… het leven had even andere plannen. Kinderen, banen, zekerheid en ook gewoon de vraag: is dit wel het juiste moment? “Met kleine kinderen moet je eigenlijk geen horeca beginnen,” zegt Jelly nuchter. Dus werd de droom even geparkeerd.

Totdat er ineens een kans voorbij kwam. In Ommen. Via een kennis. Edwin wist het eigenlijk meteen: dit gaan we doen. Jelly? Die zag vooral nog even alle mogelijke beren op de weg. En dat was ook niet zo gek. Want het was 2020. Corona. Alles onzeker. “Maar we dachten ook: als we het nú niet doen, doen we het nooit meer.”

Beginnen terwijl de wereld stil stond

Dus ze sprongen. Spannend? En of. Toen ze eenmaal de knoop hadden doorgehakt, gingen ze stap voor stap aan de slag. Een beetje verven, een beetje verbouwen, veel zelf doen (met dank aan handige familie) en ondertussen hopen dat ze open konden. Alleen… de wereld dacht daar anders over. “Toen zijn we maar begonnen met afhalen en bezorgen. Gewoon, om iets te kunnen doen.” En dat “iets” bleek precies genoeg. Want sommige gasten van dat eerste uur? Die zitten er nu nog steeds.

Ommen voelt als thuis

Voor twee mensen die hier niet vandaan komen, kan zo’n stap best spannend zijn. Maar dat gevoel verdween eigenlijk al snel. “We zijn hier echt met open armen ontvangen,” vertelt Jelly. En dat merk je aan alles. Aan gasten die terugkomen. Aan gezichten die vertrouwd worden. Aan het moment dat iemand binnenloopt en je eigenlijk al weet wat diegene gaat bestellen. Dat persoonlijke, dát is hier belangrijk.

Meer dan alleen pannenkoeken

Ja, je komt hier voor een goede pannenkoek (logisch). Maar ondertussen staat er stiekem nog veel meer op de kaart. Voor wie geen zin heeft in een pannenkoek (kunnen we ons niet voorstellen), zijn er ook gewoon fijne hoofdgerechten. Net zo goed, met net zoveel aandacht gemaakt. Want uiteindelijk draait het hier niet alleen om wat er op je bord ligt, maar om het gevoel waarmee je weer naar buiten loopt.

Met z’n veertienen (en iedereen telt mee)

Inmiddels bestaat het team uit zo’n veertien mensen, inclusief Edwin en Jelly zelf. Want ja, die staan altijd gewoon mee te draaien. Op de vloer. In de keuken. Waar nodig. Het team is jong, energiek en vooral: een goede mix. “We nemen liever iemand niet aan, dan dat het niet past.” En dat ervaar je als gast ook. In de sfeer, in de service, in hoe iedereen met elkaar én met gasten omgaat. Ook leuk: de twee zoons van Edwin en Jelly zijn inmiddels ook op de werkvloer te vinden. Teamwork als gezin!

Vijf jaar later: tijd voor een feestje

En dan ineens is het zover: vijf jaar ’t Laarbos. Een mijlpaal die ze niet zomaar voorbij laten gaan. Op 5, 6 en 7 juni wordt het gevierd, en niet een beetje. Vrijdagavond staat in het teken van een gezellige muziekbingo (leuk om te combineren met een lekkere pannenkoek als opwarmer). Op zaterdag en zondag is er volop vermaak voor kinderen, met onder andere schminken en leuke activiteiten. En ook dan ben je natuurlijk welkom om aan te schuiven voor iets lekkers. Maar eigenlijk draait het om iets anders: “Het is vooral een bedankje aan Ommen, omdat we zo warm ontvangen zijn.” zeggen ze.

Nog lang niet klaar

En hoe het er over vijf jaar uitziet? Er zijn genoeg nieuwe plannen en wensen voor hun mooie plek die nu al ergens op de achtergrond borrelen. Maar één ding verandert voorlopig zeker niet: Edwin en Jelly zelf. Want stoppen? Daar denken ze nog lang niet aan. “Het is gewoon te leuk.”

Kom jij op 5, 6 of 7 juni het feestje meevieren? Je bent van harte welkom!